Snijvlak

Pensioen, schulden en meel in de mond

Gisteravond in bed de krant lezend viel mijn oog op een onderzoek, uitgevoerd in opdracht van de Financial Times. De strekking van het artikel was dat de komende vijf jaar in Nederland, als gevolg van de uitbollende babyboom-generatie, de publieke schuld per persoon (leeftijd 20-64 jaar) met 50 procent zal toenemen. De individuele schuldendruk (54.200 dollar) gaat daardoor zo zwaar wegen dat hij 'de financiële stabiliteit en het welvaartsniveau van landen dreigt te ondermijnen'. 

Wilders, Luuk & Sparta

'Hoe kan die Wilders zo sterk bij zijn beslissingen blijven?' Luuk ziet zojuist - het ontbijt na de gemeenteraadsverkiezingen - de krantenkoppen op tafel liggen en vindt kennelijk het moment gekomen om zijn verbazing uit te spreken. Want verbaasd is hij. Hoe kun je zo onverzettelijk overtuigd zijn van wat je denkt? Bij belangrijke beslissingen spelen immers zóveel elementen mee dat het door jou gevoelde Grote Gelijk vaak  aan het wankelen wordt gebracht. Voel je dan alleen als kind twijfel; hebben grote mensen dat dan niet?

Social media: wat moet ik ermee?

De kantine van het ANP zat vol, dinsdagmiddag in Rijswijk. Naar schatting een kleine honderd vakbroeders en -zusters waren afgekomen op het seminar dat ANP Pers Support (distributie persberichten via o.a. het ANP-net) had georganiseerd rond het thema 'social media'. Opvallend vond ik het grote aantal collega's dat nauwelijks een beeld heeft van de reikwijdte van LinkedIn, Facebook, Hyves en Twitter als instrument van PR & Communicatie. Wat dat betreft zijn veel organisatoren van workshops, seminars en congressen de komende tijd nog verzekerd van een rijk belegde boterham. De twitterfeed over het seminar is overigens terug te vinden via #anp.

Splitsing ING: Neelie leg uit

ING verraste maandag de wereld met de aankondiging zijn financiële conglomeraat op te splitsen. De bak- en de verzekeringstak worden gedurende drie jaar rigoureus van elkaar gescheiden. Of ING deze drastische ingreep zelf wilde valt te betwijfelen. De ontmanteling lijkt vooral te zijn afgedwongen door Brussel, in de persoon van Eurocommissaris Neelie Kroes (Mededinging). Het nieuws beheerste de media maar onduidelijk bleef waarom een interventie in deze omvang noodzakelijk was.

Headline Den Haag: te weinig zorg

 

 Veel bedrijven en instellingen gaan – als het gaat om aandacht van de media - gebukt onder een Calimero-gevoel. Ten onrechte. De gedachte dat datgene waar zij zich mee bezighouden oninteressant is voor krant, radio of tv is vaak misplaatst. Het punt waar ze moeite mee hebben is het formuleren van een verhaal dat de journalist aanspreekt. 

Kaarten aan de borst

Je zou verwachten dat het niet meer voorkomt: openstaande microfoons, rondslingerende notities, usb-sticks op de achterbank, vertrouwelijke mails die via een cc’tje bij de toiletjuffrouw belanden. Niets is minder waar. Afgelopen weekeinde was het weer raak.

Happyness factory NAVO

 Een opmerkelijke naam kwam ik deze week tegen op het lijstje ‘movers & shakers’.  Michael Stopford verruilt Coca Cola voor de NAVO. Als directeur Corporate Reputation bewaakte hij de afgelopen jaren zorgvuldig het imago van Coca Cola. Dat kreeeg een stevige opknapbeurt, onder meer met een grote marketing-campage.

U kent de sterpspotjes wel: fantasiefiguurtjes die in de besloten wereld van de Coca Cola-frisdrankenautomaat allerlei avonturen beleven. Net als wij in het echte leven, maar met twee verschillen: voor hen is elke dag een feest en kent elke belevenis een happy end.

Obama spamt

Barrack Obama geeft als Democratische presidentskandidaat internet een volwaardige plaats in zijn verkiezingscampagne, een feit waarvoor hij uitgebreid wordt geprezen. Obama gebruikt het web als volwaardig communicatie-instrument, in al zijn  2.0-toepassingen.

Alle kanalen om de kiezer te bereiken benut de senator uit Illinois, met als resultaat dat in de loop van het afgelopen jaar een grassroots-organisatie is ontstaan waarvan Obama zowel financieel als organisatorisch de vruchten plukt.

DAG politiek

 Media hebben sinds 'Fortuyn' een ambivalente houding tegen de politiek. De analyse was in 2002 dat media - met honderden journalisten gegroepeerd op nog geen vierkante kilometer rond het Binnenhof - zich volledig hadden laten verrassen door de eruptie van ongenoegen over zorg, immigratie, integratie, bureaucratie en besluiteloosheid.