De Tour-directie presenteerde gisteren het routeschema voor La Grande Boucle van 2011. Als je veertig zomers als supporter het Gallische fietsrondje hebt meegemaakt is zo'n onthulling aardig, maar ook een beetje meer van hetzelfde. Doen we eerst de Pyreneeën, of toch maar beginnen met de Alpen. Nee, de uitdaging zit eerder in het ontdekken van krenten in de pap. Zoals komend jaar de Passage du Gois.
Deze glibberweg in de Vendée is zo'n typisch voorbeeldje van streekmarketing. Met professioneel wielrennen heeft het traject niets te maken, maar ja, de Tour is voor een belangrijk deel ook het verkopen van Frankrijk-op-zijn-mooist. En daar hoort de Atlantische kust tussen Bretagne en Les Landes ook bij. Voor ongetwijfeld een fiks bedrag heeft de Vendée de Tourstart 2011 in de wacht weten te slepen. Altijd goed voor je imago, het trekt toeristen en is goed voor de regionale/lokale economie.
Uiteenspatten
Le Grand Départ zal rond 2 juli volgend jaar ongetwijfeld mooie plaatjes opleveren. En mogelijk ook nog wat spektakel. De Passage du Gois was voor mij tot de zomer 1999 een volstrekt onbekend fenomeen. Op 5 juli van dat jaar trok de Tourkaravaan over de smalle weg die twee keer per etmaal door de zee wordt overspoeld. Het resultaat was totale chaos en in de kiem gesmoorde illusies. Na een vijfde plaats in de Tour van 1998 dacht Michael Boogerd een jaar later in Parijs het erepodium te kunnen halen. 4,5 kilometer over over algenglad asfalt en glibberige plavuizen bleken voldoende om die droom uiteen te laten spatten.
Tot twee keer toe smakte Boogerd op het asfalt. Behalve de frustratie over het tijdsverlies was de Hagenaar bang dat zijn hagelwitte gebit aan barrels was geslagen. Dat was gelukkig niet het geval, maar de moraal was bij aankomst in de finishplaats Saint Nazaire tot het nulpunt gedaald. 'Mijn Tour is om zeep', stelde hij teleurgesteld vast.
'Spekglad was het', blikte Boogerd terug. 'Het was gewoon gekkenwerk. Het leek verdomme Thialf wel waar ze ons overheen stuurden. Ik wed dat Rintje Ritsma hier een wereldrecord had kunnen schaatsen.'
Anonieme Tour
Na zijn tweede val, waarbij Boogerd in zee belandde (klik op de foto bovenaan en je ziet hem (nummer 41) de dam opklauteren), wilde hij een reservefiets maar kreeg hij die niet. Uit vrees dat dat extra tijdverlies zou opleveren. Een verkeerde inschatting. Op een scheve fiets finishte Boogerd met ruim 6 minuten achterstand in Saint Nazaire. Een korte klassering zat er niet meer in; Boogerd bezette drie weken later in Parijs een anonieme 56e plaats, ver achter Lance Armstrong die zijn eerste van zeven Tourzeges binnenhaalde.
In aanloop naar het Tour-vertrek van 2 juli zal naast de vele pittoreske plaatjes geregeld worden teruggeblikt naar de gedenkwaardige etappe van twaalf jaar eerder. De Tour-directie zal ongetwijfeld lering hebben getrokken uit de eerdere gebeurtenissen. Ik voorspel een keurig geschrobde weg, geheel slik-, wier- en algenvrij. Volkomen veilig.
Maar stiekum hoop ik dat het regent.
Reacties